gülüş..

Anahtarım olduğu halde zile bastım. Elimde ucu kemirilmiş sıcak ekmek... Darmstadt fırından alınmış. İki adım eve, iki lokma ısırılmış. Kapıyı açtın, hep o ilk gülüşün. Hiç eskimemiş. Lokmalar oturdu mideme gene.. Kramp başladı, hafif yanma... o ilk gülüşündeki gibi. Kapıyı sen acıcaktın biliyordum yıllar öncesinden. Dünkü gibi, evelki günkü gibi, geçen yıllar gibi. Ekmeği uzattım sana, "Tutar mısın hayatım" dedim. Çünkü diğer elimde bir poşet dolusu abur-cubur vardı, arkamda saklıyordum. Görünce öptün beni, güldün gene.Bütün dertleri yok eden bir gülüş... Efsunlu...
not : 20.09.2011 taihinde yazmışım. Fırın değişik sadece..Darmstadt değil Setbaşı Fırını...=)